Esti ye una blogue onde vas atopar información a esgaya al rodiu Asturies (la so llingua propia, les sos costumes, la so xente, los chigres más afayadizos onde xintar, ....) amás de semeyes de los mios viaxes, los mios programes de radio-tv y munches otres coses prestoses. ¡¡Afayaivos!!


L'arguyu de ser asturianu



Cuando ún echa-y una güeyada a esti llugar del mundu nomáu Asturies, danse milenta situaciones como milenta xente ye la que ta pel mundu pero, ensin cayer na simplicidá, pue facese una esbilla de lo que agora tiénse nomáu “sentise asturianu”.

Sí que ye nidio que hai cierta engarradiella ente una mayoría d’asturianes/os que quieren a la so tierrina pero escaeciendo bona parte de la so cultura, por mor d’un maxín coleutivu perbien iguáu dende les élites gobernantes con tolos sos preseos (medios de comunicación, premios principiegos, óperes, ciudaes de les cultures, etc) con otra minoría más militante o “asturianista” podíemos dicir.



La primera ye l’Asturies de la banderina azul y mariella fuera d’equí, de lo que son d’Alonso fai pocu tiempu, folklórica del tipu “coros y danzas” franquistas, d’averase a causes lloñe d’equí, superenrollaos, cosmopolitas, antibablistas dicen ellos/es, que va a clases de flamencu, xuega al golf, fai surf, deprende inglés,......... que fai gracia al foriatu cola sidra, que nun esixe, que ye una rexón, que tien un “acentín” curiosín pero ensin pasase (mui xacobinos ellos/es), que ye pensionista privilexiada, pih.os de nuevu cuñu, que calla delantre la llaceria política que sufrimos, que “protexe” eso qu’ellos nomen “bable” pero con cuidáu nun vaya ser que surdan una tribu de “radicales”. Podíemos allugalos na so gran mayoría nes tres grandes ciudaes asturianes (Xixón, Uviéu ya Avilés) pola “cosificación” que tien implícita vivir nuna ciudá que mos fai masa, impersonales, individualistes, aculturízanos.......(nun quier dicir que nun haiga xente comprometío nestes llugares)..................................

Son fíes/os de toa esa xente que tuvo de colar d’esa Asturies rural de finales del sieglu diecinueve ya entamos del venti porque nun hebía oportunidaes o el futuru del campu yera perduru o fíes/os de toa esa emigración d’otros llugares de la Península Ibérica na busca d’un trabayu que nel so orixe nun teníen. Esa xeneración que vivió nun réxime dictatorial, represor, aculturizante, etc tresmite una imaxe a la so prole que xunta, per una llau, el complexu d’inferioridá tan mayáu una ya otra vegada de que to’l so raigañu ye de menor valir, la so fala nun val pa res y ye una vergoña,....colos recién aportaos a esta tierra que nun-yos da más porque ellos vienen a trabayar.

Resultáu: Despreciu polo propio, lo foriato ye lo meyor, cosmopaletismu, grandonismu, covadonguismu, complexu d’inferioridá, perda del to nuesu bagax cultural, tapecimientu de cualesquier intentu de camudar les coses.........

D’equí ye onde ñacen los nuesos políticos y tola xente que los sofita.

Non tóu ye una llaceria, nel segundu grupu hai persones que tan polo nueso, que lluchen por camudar les coses equí pero somos los menos porque la redolada nun ye que digamos afayadiza (arrequexamientu, risión, menospreciu,...). Suel atopase esta xente en pequeñes villes (Mieres, Sieru, Grau,...) que conserven un poquiñín d’esa conciencia de lo que significa ser asturianu como elementu diferenciador non escluyente. Que vive nun “país”, que quier los fíos/es en llingua asturiana, que pon a los sos guah.es nomes asturianos, que fala asturianu ensin complexos, que ta metíu en política, música, etc de xeitu militante; ye dicir, que llucha por una Asturies estremada de na que tamos. Otra vegada nun quier dicir que nun haiga xente neses villes que s’asemeye a la mayoría (cada día más pa la nuesa calamidá como pueblu) pola influyencia enantes nomada de los medios,etc.

Como la vida mesma, esta esbilla nun ye estanca, quier dicir, que, como los colores, hai toles combinaciones posibles. Nun esiste un “asturianu o non asturianu puru”, ye cuestión d’intensidaes que ún elixe según lo que-y parez.

¿Cualo ye’l nuesu futuru?. Como siempres digo, de lo que les/os asturianes/os quieran y lluchen por ello. Hai muncha xera qu’andechar. De nós depende.

Lo que sí ta nidiu ye’l pesu ya influyencia que tien Asturies políticamente, culturalmente,......... casique res de res.

Pola mio parte, respetaré lo qu’el pueblu asturianu elixa pero llucharé siempres polo que yo creo y sofitaré tóu lo que vaiga pel camín de camudar lo que semeya una velea anguaño ya un bardial pal nuesu futuru.

1 comentario:

albentestate dijo...

Nun te falta razón Samuel. Yosoi carbayón, fíu d'esos que dices qu'emigraron de les zones rurales a la ciudá.. pero salí drechu..o polo menos eso creyo yo.Falo y escribo en toles estayes de la mio vida.Dame lo mesmo'l contestu o'l sitiu. Nun tengo complexos,nun tengo diglosia,nun m'avergoño,...
¿soi un rara avis?. D'otra miente dicite que xente que quedó nos pueblos, faltantes perfeutos d'asturianu tamién son asturfobos,ye dicis arramplen una diglosia psicolóxica y un complexu d'inferioridá llantada a base d'hosties na escuela franquista o a base d'humillaciones que refuguen la llingua, una llingua que solo-yos traxo problemes,burlles,... y que consideren falar mal..
Otru día sigo porque'l to blogue presta enforma. Yá lu viera l'añu pasáu y abluqué de lo prestosu que yera.Aprovecho pa convidate al nuesu blogue: http://falarylleer.blogspot.com/
saludinos